امتياز اسلام از برخى شرايع ديگر به اين است كه رياضت و رهبانيت را مردود مىشمارد ، نه اينكه هواپرستى را جايز و مباح مىداند . از نظر اسلام تمام غرايز ( اعم از جنسى و غيره ) بايد در حدود اقتضاء و احتياج طبيعت اشباع و ارضاء گردد . اما اسلام اجازه نمىدهد كه انسان آتش غرايز را دامن بزند و آنها را به شكل يك عطش پايان ناپذير روحى درآورد . از اين رو اگر چيزى رنگ هواپرستى يا ظلم و بىعدالتى به خود بگيرد ، كافى است كه بدانيم مطابق منظور اسلام نيست . جاى ترديد نيست كه هدف مقنّن قانون ازدواج موقت اين نبوده است كه وسيلهء عياشى و حرمسراسازى براى مردم هواپرست و وسيلهء بدبختى و دربدرى براى يك زن و يك عده كودك فراهم سازد . تشويق و ترغيب فراوانى كه از طرف ائمهء دين به امر ازدواج موقت شده است ، فلسفهء خاصى دارد كه عن قريب توضيح خواهم داد . حرمسرا در دنياى امروز اكنون ببينيم دنياى امروز با تشكيل حرمسرا چه كرده است . دنياى امروز رسم حرمسرا را منسوخ كرده است . دنياى امروز حرمسرادارى را كارى ناپسند مىداند و عامل وجود آن را از ميان برده است . اما كدام عامل ؟ آيا عامل ناهمواريهاى اجتماعى را از ميان برده است و در نتيجه همهء جوانان رو به ازدواج آورده‌اند و از اين راه زمينهء حرمسراسازى را از ميان برده است ؟ . خير ، كار ديگرى كرده است ؛ با عامل اول يعنى عفاف و تقواى زن مبارزه كرده و بزرگترين خدمت را از اين راه به جنس مرد انجام داده است . تقوا و عفاف زن به همان نسبت كه به زن ارزش مىدهد و او را عزيز و گرانبها مىكند ، براى مرد مانع شمرده مىشود . دنياى امروز كارى كرده است كه مرد عياش اين قرن نيازى به تشكيل حرمسرا با آنهمه خرج و زحمت ندارد . براى مرد اين قرن از بركت تمدن غرب همه جا حرمسراست . مرد اين قرن براى خود لازم نمىداند كه به اندازهء هارون الرشيد و فضل بن يحيى برمكى پول و قدرت داشته باشد تا به اندازهء آنها جنس زن را در نوعهاى مختلف و رنگهاى مختلف مورد بهره بردارى قرار دهد . براى مرد اين قرن ، داشتن يك اتومبيل سوارى و ماهى دو سه هزار تومان درآمد